Vámonos facer eco da petición de SRV, acerca de que falemos un pouco de “BUKOWSKI TRIO”, grupo galego de O Barco de Valdeorras e Villamartin concretamente. Levan dende os anos 90 na música e tanto tempo deu lugar a que moitos músicos pasaran polas súas filas. Actualmente son un cuarteto, por eso eles mesmos se preguntan si serán trío ou non durante moito tempo, adicándose fundamentalmente as versións de artistas como Hendrix, Ray Charles, Cream…
Vai por ti SRV e por todos vós que nos seguides día a día e nos facedes chegar as vosas suxerencias. GRACIÑAS!!!

Temos de novo na VIDEOTECA GALEGA outra das orixinais creacións dos rapaces do Máster en creación dixital de A Coruña (mccdudc). Veredes unha cuxa un tanto moderna nos seus gustos!!!!
A música póñena Miki Nervio and Bluesmarkers que foron os nosos convidados non fai moito na VIDEOTECA GALEGA..

Chamoume poderosamente a atención esa voz, ese son entre rock-blues que invita a erguerse e bailar sen parar o seu ritmo……por iso, como non teño forma de describir algo tan emocional como é sentir a música, reproduzo as palabras sobre o grupo que atopei en Empuje.net.

“La voz Afrocuncas aparece por primera vez a finales de 1998 cuando Elías Kazzamo, un veterano batería mozambiqueño, llega a Santiago de Compostela y conoce en un pub a Xulián Freire, cantante de blues local graduado en la ya desaparecida escuela Cuncas Blues Café (Pza. do Matadoiro, Santiago de Compostela). Juntos forman un dúo basado en el cruce de elementos africanos y cunquianos, con una guitarra eléctrica, una batería y un micrófono como único soporte técnico. Desde el primer momento el buen entendimiento y el buen hacer blues dirigen los pasos del dúo hacia esos locales y pueblos gallegos que reconocen la buena música en directo –y también hacia unos cuantos que no lo hacen. A finales de 2003 se une al dúo David Prieto, es entonces cuando el trío bautiza su música como Blues Vivo Afrocuncas.

XULIÁN FREIRE voz y guitarra Comienza a tocar la guitarra con grupos del colegio versionando temas de rock de los años´60, `70, pero en seguida se interesa por el blues y se ocupa de la batería en la Red Blues Band con Adrián Costa (guitarra) y Marcos Coll (harmónica) –actualmente Reyes del K.O.- con quienes tocaría en diversas formaciones por toda España y compartiendo escenario como guitarrista con otros músicos como Malcolm Scarpa, Ñaco Goñi, Ernie Hawkins, Andy Phillips, etc Como cantante, Xulián no imita el timbre de los cantantes de color negro sino que explota el suyo propio, aprendiendo de intérpretes de blues tradicional y moderno: K.C. Douglas, T. Bone Walker, etc sin prescindir de influencias más soul como Otis Redding o Rufus Thomas. Como guitarrista combina la técnica tradicional (fingerpicking), con la propia del instrumento eléctrico originada en Chicago y con la xulianesca, que ni él sabe de dónde viene.

ELÍAS KAZZAMO baterìa Dobla y tripla en experiencia a los demás miembros de la banda y es, en consecuencia la raíz de la espina dorsal de Afrocuncas. Batería desde los seis años empieza su andadura en su Mozambique natal trasladándose a muchas otras partes del mundo. Ha tocado con millones de bandas de blues, samba, música tradicional africana, etc, entre ellas Harare (sudáfrica), Miriam Makeba band y la Memphis Slim Blues Band. Como instrumentista, a parte de una técnica rigurosa, Elías aporta a Afrocuncas el gran abanico rítmico de su repertorio, consumando geniales improvisaciones que perturban al público más purista. Sus influencias musicales son insondables, pero sabemos de buena tinta que le encanta Otis Redding.

DAVID PRIETO bajo eléctrico Proviene de una limitada saga de bajistas compostelanos de formación basada sobre todo en los blues de los ´60, con gran capacidad para la improvisación y el brain stormin´ musical en vivo. Ha tocado y grabado con diversas formaciones como Lou Reyes & the Wildbunch, Tres Pies, Colores, Tec lapidus…. Como bajista es sólido y amante de su terreno sonoro dentro de la banda, siendo el nexo indispensable entre la guitarra y la batería.

Con un sonido contundente y compacto los cuatro se sumergen en la cultura del blues a pulmón abierto para luego mezclar la pesca al gusto de cada momento. Fieles a la improvisación como base de su trabajo engendran nuevos arreglos cada noche y su repertorio, enmarcado en el blues posmoderno o contemporáneo, no deja de crecer y de absorber efluvios no sólo bluseros sino también de otras músicas cómo el funk, el punk o el rythm & blues (Little Walter no llegó a escuchar a Iggy Pop pero Afrocuncas sí)”.

Mario Iglesias comeza a súa carreira nos anos 90. Moi recoñecido polas súas produccións independentes que foron e son obxeto de numerosos recoñecementos e por ser o fundador de Matriuska produccións que comexou a súa andadura no ano 2005.
De entre todas as curtas escollemos INTENSIDADE,¿ Por qué?, por ser unha curta con poucos medios pero de gran calidade argumental. ¿Qué sucede cando un home e unha muller cruzan olladas na terraza dun bar?. Se queredes descubrilo non tendes máis que premer no play…

O mundo do hip-hop entrou pisando forte no panorama musical galego, conta nestes intres cunha gran producción musical. El puto coke é un exemplo de que este estilo musical-poético está vivo e a súa expansión a outras ramas da música é imparable.FUSIÓN e a palabra que define o futuro!!
El puto coke leva no hip-hop dende o ano 1996. Antes desta incursión formou parte e foi cofundador do colectivo “La familia” que terminou por disolverse, de todas formas foron pioneiros en sons hardcore do momento.

Nos vamos a Vigo, concretamente ó barrio de Bouzas, alí atópanse os estudantes da Escola audiovisual pública de Vigo e polo que se ve non lles falta orixinalidade e ganas de pasalo ben no proceso de creación. Un aceno dende a VIDEOTECA GALEGA ós estudantes do EAV da promoción 2006-2007 e a todas as promocións que pasaron e pasarán.

Félix Fernández, licenciado en Belas Artes pola Universidade de Vigo no ano 2001. Un gran creativo que viaxa coa súa obra por todo o mundo.”VEXATIO” é unha performance realizada no Instituto Cervantes de Tokio.
De todas formas, vou reproducir as súas palabras da canle de youtube, quen mellor que él mesmo para explicar o contido do seu traballo:

“VEXATIO se inspira en las reflexiones de Friedrich Nietzsche que en su libro “Así habló Zaratrustra” desarrolló como las tres transformaciones del hombre.

Estas tres fases conceptuales se convierten en este proyecto en tres partes estructurales, así el camello, el león y el niño del texto original funcionan en esta puesta en escena como momentos de sumisión, rebelión y renacimiento, respectivamente.

VEXATIO es un trabajo multidisciplinar que explora las posibilidades comunicativas de la performance y la danza, en combinación con la moda, el vídeo y la fotografía.

En este caso Félix Fernández ha trabajado en colaboración con Roberto Diz (diseñador de moda), Rubeck (músico)y Lapsus (músico)”.

Roi Casal, forma parte do xa tan mítico grupo folk Milladoiro dende o ano 2000.” Lendas douradas” ,o seu primeiro disco, pretende ser unha mistura de poesía, música folk e tradición galega. Eso sí , representando unha nova xeración de músicos galegos que fan porque a nosa tradición musical e literaria siga viva.

Moi boas a todo o mundo. Desta vez vimos a compartir con vos unha canción en directo sinxela e contundente. Os Semos Peligrosos de Santiago de Compostela comezaron este concerto en Padrón no ano 2005 cunha canción que ven de ser toda unha declaración de intencións: “El sentido de Hacer” ou o porqué o feito de facer cousas é mellor que non facer nada. Parece ser que o grupo se atopa grabando no seu estudio o seu proximo traballo, cousa que dende a VIDEOTECA GALEGA esperamos ansiosamente, pois dende que o grupo se creou alá polo ano 1993, non pararon de dar concertos (son un dos grupos máis constantes antigos da nosa terra) e levan publicados 6 discos. Unha aperta para eles!!!

Este e o ano en que Drum Drama presenta o seu disco “Acero Orgánico”. Con nome de espectáculo chinés e unhas bases moi influenciadas pola música dos 70, principalmente Funk e Jazz, este grupo formado polo Mc Drama e o Dj Sam, aparecen no panorama hiphopeiro galego como unha auténtica apisonadora en verso. Nin un minuto de respiro porque teñen moito que dicir (No seu Myspace teñen unha entrevista que vos recomendo leer). Moitas felicidades a eles e todo o apoio que dende VIDEOTECA GALEGA poidamos humildemente brindarlles. Unha aperta.

Orixinal reportaxe que reflicte a convivencia case obrigada da música e da literatura, facendo un percorrido polos nosos músicos galegos e as súas impresións sobre a poesía na música e a música na poesía.
Entre outros, atópanse Narf, Fanny e Alexander, Deus que te Crew… aportan a súa visión sobre dúas disciplinas artísticas que transmiten de forma individual moitos matices, incrementados na súa mistura.

Como o prometido é débeda, parabéns para Andrés dende a VIDEOTECA GALEGA, polo premio ó mellor actor de “Curtas Na Rede”, seguiremos a apoiar a túa creación e tamén a botar unhas risas de cando en vez con ese humor tan Andressolo. Coma homenaxe reproducimos o video onde se lle concede o premio, máis o video aniversario da súa traxectoria en youtube.

Este xoves temos para compartir con vos un video dos coruñeses Revolujoin. Estos músicos presentan unha proposta de Indie, pop rockeiro ou como queirades chamalo. As etiquetas coma sempre son orientativas e espero que non vos condicionen NUNCA!!. Sacaron o seu primeiro traballo “La vida habla cuando paran los relojes” alá polo ano 2004 en formato digipack e están dando moito que falar. Investigade ali e tamén aqui. Un saudo para tod@s!!

Veñen a ser dous tipos que moi a pesar de ser antagónicos, teñen en común a falta de capacidade para comunicarse. En clave de comedia, así ó presenta La isla films, unha curta producida por Érica Esmorís e dirixida por Juan Galiñanes, coa banda sonora de Sergio Moure.
Entre os seus protagonistas de seguro recoñecedes a Luis Zahera (Petrolio para los amigos, jeje), sin desacreditar as actuacións de Pedro Brandariz e Victoria Pérez Varela.

Grupo de Xinzo da Limia, formando por Anxo Blas, Sabela Dacal e Pepa Rodriguez no ano 2003. A súa música é difícil de encadrar, para eles non é nin rock nin folk pero si coñecemos as súas influencias musicais sobre todo de Yan Tiersen.
Unha música chea de matices que é imprescindible que escoitedes.
Tendes información máis ampliada sobre música de Ourense en Asociación Taller de Música.

CONCERTO EN CELANOVA. CASA CURROS ENRÍQUEZ.

Neste video veredes representada a participación galego-lusa no ámbito musical. De outra marguem é un grupo das dúas beiras do Miño adicados a recompoñer pezas tradicionais para que non caian no olvido e poidan seguir sendo transmitidas de pais a fillos. Unha tarefa cando non complicada.
Desfrutade desta mistura transfronteiriza, e que as colaboracións entre distintas culturas sexan cada vez máis habituais en tódolos campos.

ACTUACIÓN EN TUI 12 DECEMBRO DE 2007

Grupo vigués de heavy metal en galego versionando un dos poemas míticos da nosa Rosalía de Castro.
Nace en 1983 no Morrazo coa idea de facer temas versionados para tocar nos locais.

Non perdades a ocasión de disfrutar dun poema tan noso musicado de forma excepcional por Astarot, toda unha aventura para o heavy galego que defenden de sobra.

P.D Este mércores, día 5 de Novembro, comeza CINEEUROPA no Teatro Principal en Santiago de Compostela.

Promo da curtametraxe de ZTV, na súa maior parte composteláns con sentido do humor e ganas de traballar. Un bico para Under dende a VIDEOTECA GALEGA. E a seguir traballando!!!
Tamén podedes ver deles na VIDEOTECA a súa curtametraxe ZOMBIE TV.

LA REBELIÓN DE LAS MÁQUINAS 1

LA REBELIÓN DE LAS MÁQUINAS 5

Por placer, grupo formado en Febreiro de 2006 coa intención de presentarse a un concurso dos 40 Principales na Coruña. De tendencia pop-rock, Por Placer fórmano, Cosme Portela(baixista), Cristian Rodriguez(batería e percusionista), David Alonso(guitarra acústica),Jorge Álvarez(guitarra solista e coros)e por último Emma Placer(voz principal).Non nos olvidamos do técnico de audio, René Mola. ¿Queredes máis información?, premede aquí.

Estiven disfrutando de CURTOCIRCUITO ata o 25 de Outubro, por unha parte felicitar a toda a organización por facer deste cine en cápsulas que teña un recoñecemento internacional e por outra que sexa un evento que se consolida no tempo. O audiovisual galego está a pegar un xiro exponencial en canto a calidade. Boa mostra é “Don señor y el hombre del sueño”, curtametraxe gañadora da categoría galega.
Desfrutade da VIDEOTECA GALEGA nesta fría noite de venres.

A Gala do 25 xullo 2006 encargouse de reunir a dous grandes da música galega, tanto polas súas traxectorias como pola dedicación á música galega. Nada hai que dicir de Mercedes Peón que non saibades. Remítome a entradas anteriores da VIDEOTECA GALEGA.
Leilía a que tamén recoñeceredes formado por Felisa Segade, Monserrat Rivera, Ana Rodriguez, Mercedes Rodriguez, Patricia Segade e Rosario Rodriguez.
E por último o gaiteiro por excelencia, sen despreciar a cantidade de gaiteiros, grandes profesionales que temos en Galicia. Digamos que Budiño é xunto a Carlos Núñez un dos gaiteiros galegos máis mediáticos.
Se queredes saber máis sobre ó mundo dos gaiteiros, aproveitade o tempo diante do ordenador e botade unha ollada a AGG(ASOCIACIÓN GALEGA DE GAITEIROS).

Alexia Muiños, artista polifacética que nos encanta coas súas videocreacións, tal vez por esa peculiar forma de tratalas historias, narradas en primeira persoa moi cerca da expresión poética. Dela tivéchedes a ocasión de ver na VIDEOTECA GALEGA, Poetry short.

Porque hai cousas que non debemos esquencer, que forman parte da nosa historia, que é preciso ter en conta para evitar futuras catástrofes. O noso patrimonio natural é moi importante e parece mentira que non nos demos conta ó marxe de conflictos políticos. Se trata dunha cuestión social, dun problema da sociedade civil que debería ser máis participativa.
Gracias a Carlos Alberto Alonso por reflectir, aínda que sexa en clave política, unha das peores catástrofes naturais de Galicia. Creo que non o esqueceremos.

Que mellor dúo que o formado por Narf, galego de gran talento musical, e Manecas Costa, guineano afincado en Lisboa, cunha grande reputación como músico no seu país de orixe.
Unha canción, que transmite na súa letra…. e como é unha recomendación externa a Videoteca galega…. dámoslle as gracias a Belén e reproduzo as súas palabras que son resumo dun sentimento:

“palabras desas que chegan ao fondo sen que sexa preciso acompañalas de sons, nin de imaxes, letras que fan que un as veces atope nelas a forma de expresar o que leva dentro”.

Gracias Belén por adicarnos e suxerirnos esta fermosa canción.

Hoxe a VIDEOTECA GALEGA tráevos o necesario humor, a dose de empatía constructiva e vigorizante que necesitaredes para esta semana. Levo toda a semana viaxando por fora de Galicia, e hai que ver que afastados estamos de todo… hasta da emigración!!!. A densidade de poboación emigrante na nosa terra é ínfima comparado coa de Madrid, a Capital Españolista (Que diría o amigo Andressolo, un saúdo para alá). É por iso que me decidín a compartir este video con vos. O humorista, actor e presentador Carlos Blanco, do terruño, comparte espectáculo con Manecas Costa, músico africano. Blanco e Negro, por igual, ofrecéndonos o mellor que se lle pode dar a unha persoa: Un momento de felicidade. Un abrazo para todos os seguidores da VIDEOTECA GALEGA e MOITAS GRAZAS por esas 2412 VISITAS!!!!. O equipo de persoas que traballamos en esto vivimos emocionalmente de cada comentario voso nos post, cada persoa que entra e disfruta da nosa Selección Cultural Galega e cada frase de apoio que nos deixades nos videos. IMOS A POLAS 3000!!!

Un agasallo para todos os que nós seguen día a día, semana a semana, mes a mes…..A VIDEOTECA GALEGA recopila nas súas viaxes parte do noso patrimonio natural.
Un placer para os sentidos acompañado da música lene de Sonhos e a súa versión da Lavandeira da Noite.

Na VIDEOTECAGALEGA cabe todo tipo de ideoloxía, relixión, opinión….queremos transmitir sobre todo ó mellor da nosa cultura pero sempre entendido como a idiosincrasia propia do noso pobo sin caer en pelexas políticas, ideolóxicas…..dende a VIDEOTECAGALEGA, un aceno enorme a LIBERDADE DE EXPRESIÓN, propia dunha sociedade democrática e participativa.
¿E a que ven todo iste discurso?, pois ben, o video de hoxe supón unha crítica ó sistema da xa coñecida plataforma Hai que botalos en clave de humor.

¿ Recórdavos o nome do grupo a película de Woddy Allen?, gracias á ela gañou no ano 1977 un Óscar á mellor dirección. Pois isto ven a que en Ourense existe unha Annie Hall, si, si, grupo de música indie, rock, alternativa. Faime ilusión que sexa un grupo ourensán, sabedes que a maior producción musical concéntrase nas provincias de Pontevedra e Coruña, cousa que non significa que Lugo e Ourense non teñan vida musical.
Se queredes escoitar máis temas deste grupo premede eiquí no seu Myspace.

Outra mostra do que éstes dous galegos poden aportar en canto ó que a diversidade musical atinxe. Serafín Carballo, galego, pinta os sons co estilo nado en América: O Jazz; O señor Pimentel, galego, presenta unha paisaxe do Sur de España: O Flamenco. E éstes dous, a pesar de falar duas linguas tan distintas son capaces de entenderse; Será porque son galegos!!!!!

P.D: Este video é curtiño. Se queredes ver os outros que xa vos presentamos con anterioridade, premede AQUI

Queridos amigos da VIDEOTECA GALEGA, este é un gran exemplo do que queremos compartir con vós. Para comprender a música, os músicos, o que queren transmitir e o que realmente significa para eles vivir e disrutar de facer cancións, hai que velos en acción: Cómo se traballa, cómo se comparte… e que ben se pasa!!!
Dakidarría fan, dende o ano 2002, unha mecla de punk ska e reggae moi interesante; A súa base de operacións: O Bar Patos en Nigrán (near Vigo).
¡¡¡Punk é liberdade!!!, que diría o Señor Trenko.